Ken je dat? Je hebt een plan en besloten dit ten uitvoer te brengen. Je zit lekker in de running, alles wat je je voorgenomen had om je doel te bereiken loopt gesmeerd wanneer je ineens sterk het gevoel krijgt dat er op de pauzeknop gedrukt wordt.. Je was toe aan stap 3 als je op onverklaarbare wijze plotseling op een B-weg beland bent. Geen idee hoe dit kan of wat er aan de hand zou kunnen zijn..want je was zo lekker bezig. Een wat oncomfortabel gevoel maakt zich van je meester met de nodige irritatie en machteloosheid tot gevolg.

Wat gebeurt er werkelijk?

Een plotselinge koerswijziging kan de vraag oproepen “ Wat overkomt mij”? Om in jouw veld van onmetelijke kracht te blijven zou je jezelf de vraag kunnen stellen “Waarin dient dit mij”? Dit is een vraag die de aandacht verplaatst van buiten naar binnen en ervoor zorgt dat je in verbinding blijft met je eigen regie. Vanuit deze basis ben je sterk genoeg om te voelen wat er nu werkelijk speelt.

Een plan dat we hebben en ten uitvoer willen brengen gaat bij ons mensen vaak stapsgewijs waarbij alle stappen grondig worden overwogen en desnoods aangepast. We benaderen ons plan lineair vanuit verleden ,heden en toekomst. Hier is op zich niets mis mee maar het komen tot je doel is geen statische gegeven en kent geen vastomlijnde mentale structuren. Het is een prachtige bijna vloeibare liefdevolle beweging van het hart wat vraagt om openheid en ontvankelijkheid.

Het is het grote meebewegen met het universum, het AL dat we zijn maar ons vaak te weinig herinneren om te verbinden vanuit die EEN-heid.

De afspraken die we als ziel gemaakt hebben voordat we incarneerden op aarde, geven ons de mogelijkheid de lessen te leren die passen bij de ontwikkeling van onze ziel. De plotselinge B-weg die opdoemt wordt door het universum georkestreerd en ook al lijkt het onaangenaam, ze is zeer dienend. Als je je hierin ontvankelijk kunt opstellen en beseft dat je dit niet voor niets overkomt, dan wordt het een stuk makkelijker je over te geven aan hetgeen zich aandient vanuit de liefde die je bent.

Eigen ervaring

Een maand geleden kreeg ik te maken met zo’n wegversperring.. ik zat heerlijk in flow en was prachtige dingen aan het creëren voor mijn praktijk toen mijn vader ten val kwam en in het ziekenhuis belandde. Op zich vormde dat gegeven nog geen probleem ware het niet dat ik de enige ben in de familie die praktisch gezien dingen kan regelen en er moest veel geregeld worden. De relatie met mijn vader heeft veel pijn gekend en ben lang bezig geweest de wonden te helen. Op het moment dat ik met mijn prachtige plannen en praktijk bezig was, kon ik even niets anders dan deze stil leggen en alles rondom verzorging te regelen voor mijn vader. Dit voelde oncomfortabel en voelde frustratie. Als ik dit soort emoties voel, dan weet ik dat ik dieper moet kijken. Het grote plaatje komt in beeld en vraagt om liefdevolle omarming in het hier en nu. Vanuit het diepe vertrouwen te weten dat dit niet voor niets is besloot ik me over te geven aan de vraag, wat mag ik nog leren? Wat ik leerde was dat ik mijzelf in relatie tot mijn vader nog beter mocht begrenzen. Mijzelf anders tekort deed…ik leerde in de diepere lagen wat zelfliefde was en dat ik hem kon loslaten.

Ik ervaarde een kracht in mijzelf, die ik nog niet kende.

Wat ik geleerd heb draag ik en straal ik in alles uit. Inmiddels is de wegversperring opgeheven en de ideeën voor mijn praktijk zijn zich aan het manifesteren.

DANK JE WEL UNIVERSUM

DANK JE WEL MARLIES

WE ARE ONE

 

 

Delen = lief

Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *