Samenwerking tussen de reguliere en alternatieve gezondheidszorg

In mijn praktijk kom ik geregeld in contact met cliënten, die al geruime tijd in het reguliere circuit behandelingen volgen maar iedere keer opnieuw een periode van terugval doormaken of zich niet “thuis” voelen, hier zijn diverse oorzaken voor aan te geven. Mijn eigen ervaring als cliënt, inmiddels 30 jaar geleden en mijn werkzaamheden als begeleider in de psychiatrie maar vooral de gesprekken die ik met cliënten gevoerd heb, heb ik besloten om te kijken of er openheid en ruimte is om als regulier en alternatieve zorgverstrekker meer samen te werken.

Er is niet één waarheid of een goed of fout. Een waarheid heeft geen bewijs nodig maar vormt zich vanuit diepe verbinding met het hart.

Titels zijn voor mij nietszeggend als er geen sprake is van oprechte betrokkenheid van mens tot mens en ziel tot ziel en er geen sprake is van gelijkwaardigheid. Graag vertel ik vanuit mijn expertise en ervaringsdeskundigheid meer over mijn visie en de daarbij behorende manier van werken. 

Het eerste wat mij opviel toen ik zelf ruim 30 jaar geleden voor behandeling van mijn eetprobleem in de reguliere gezondheidszorg terecht kwam, was dat mijn eetprobleem als stoornis of ziekte werd gezien. Ik merkte dat ik mij begon te identificeren met mijn eetprobleem, alsof ik de ziekte was. Ook stigmatisering was geen uitzondering. Een diagnose kent vele sub-diagnoses en lijdt vaak tot verwarring en nog diepere identificering met de “ziekte” waardoor disconnectie met het ware-zelf op de loer ligt. In principe doet het er niet toe hoe iets heet en wat de uiterlijke verschijningsvormen zijn, wezenlijk gaat het over het leggen van de verbinding met de werkelijke pijn.

Het woord stoornis draagt al een klank in zich die doet voelen alsof er iets ernstig mis is. 

Er is niets mis, je bent helemaal ok!

Wat er aan de hand is, is een tijdelijke manifestatie van ongehoorde pijn en opgehoopt trauma wat vraagt om gezien en gehoord te worden. Mijn eetprobleem vertelde een verhaal en was op dat moment even onderdeel van mijn leven echter was ik niet het eetprobleem. Intuïtief besloot ik vroegtijdig de behandeling te stoppen, ik voelde dat er andere manieren en wegen waren die mij die ondersteuning zouden gaan geven om mijzelf te helen en die stap bleek later een zegen te zijn.

We hebben de neiging om iets wat ons overkomt vanuit slachtofferschap te bekijken “Wat overkomt mij” terwijl de vraag “Waarin dient het mij”? vraagt om keuzes te maken en eigen verantwoordelijkheid te nemen wat cruciaal voor het proces van zelfheling.

Op deze manier is het niet langer nodig vanuit slachtofferschap met de ziekte of stoornis om te gaan maar vanuit bekrachtiging en eigen regie. Dit maakt dat terugval beperkt of helemaal niet meer voorkomt. Terugval is dan niet meer nodig om te dienen als boodschapper van onopgeloste pijn.

We leven als mens op aarde in een duale wereld waarin onze werkelijkheid gebaseerd is op tegenstellingen. Het een heeft het ander nodig om ervaren en beleefd te worden. Licht wordt niet ervaren als licht, bij afwezigheid van duister.. Hoog is niet hoog, als er geen laag is.. Wij mensen hebben de neiging ons te identificeren met de “donkere “kanten, de schaduw van het ego. Diepgewortelde overtuigingen en aannames worden als waarheid gezien terwijl ze vaak projecties zijn van andermans angsten. Al deze schaduwdelen worden vaak diep weggestopt uit angst voor overspoeling of vanuit de overtuiging dat de pijn niet te dragen is.

Om een “stoornis” tegemoet te treden, te transformeren en de schaduw liefdevol welkom te heten is moed en intrinsieke motivatie nodig. Dit komt niet vanuit het weten maar is rechtstreeks verbonden met het hart. Vanuit de bekrachtiging van de tegenstelling heeft het duister ook het licht nodig. Dit is een natuurlijk gegeven maar die vaak in reguliere behandelingen over het hoofd wordt gezien of als minder relevant wordt bestempeld. De afstemming op het “licht” heeft in mijn praktijk een hoge prioriteit. De herinnering dat we allen afkomstig zijn uit een het zelfde de bron, het AL of het EEN. Begeleiding van welk probleem dan ook vraagt om constante afstemming op al deze facetten.

Mijn passie is mijn “werk” en keer op keer verbind ik mij vanuit vriendelijkheid, openheid, respect, empathie, gelijkwaardigheid en integriteit met de mens die een verbinding met mij aangaat. Dit is op hart en zielsniveau samen werken en vertrouwen in het proces wat transformatie heet.

Ik heet je in liefde welkom!

Specialisaties

Vanuit mijn ervaringsdeskundigheid en brede ervaring in het werkveld begeleid ik mensen vanuit hartgedragen bewustzijn met onderstaande “problematieken”.

  • ADHD en ADD
  • ASS( autisme spectrum “stoornis”)
  • Alle angst gerelateerde klachten
  • Depressiviteit
  • Kinderen( inmiddels volwassenen) van ouders met Narcistische problematiek
  • Eetstoornissen
  • Parentificatie
  • Burn-out