Vrijwel iedere avond wandel ik samen met mijn hond de buurtroute en deze keer samen met een goede kennis en haar hondje. Plotseling zagen we de overbuurman gehaast onze kant opkomen. Zijn houding was er een van, wat me nu toch overkomen is? Het ging hem even niet of het ons uitkwam dus begon ie zijn verhaal, enigszins verbaasd besloten we toch maar te luisteren.

“Nou nou, het is me wat.” Ik hou niet zo van onduidelijkheid dus vraag hem, wat is wat? “Er lag laatst vreemde poep op mijn deurmat en ook nog in de tuin en zei nog tegen mijn vrouw, dat is niet van een hond of kat.” Hij stond wat te dralen, in de hoop dat een van ons het verlossende woord zou spreken. Zo te zien was er sprake van enige nervositeit want zijn voeten maakte tikkende bewegingen..

Hij vertelde ons dat ie maar gif in de tuin gestrooid had want anders zouden de kippen wel eens het loodje kunnen leggen. Ja, je weet maar nooit en ik neem maar het zekere voor het onzekere. In zo’n situatie staan mijn gevoelsantennes op scherp en ik merkte dat ik weinig behoefte had nog langer deze monoloog aan te horen. Het ging namelijk over iets heel anders dan de poep op de deurmat en in de tuin, dit ging over angst voor controleverlies. Eigenlijk was zijn boodschap, ik overzie dit niet en weet niet wat er gaat gebeuren en dit maakt mij angstig.

Bij mijn wandelgenote ging ineens een lampje branden, oh nu begrijp ik waarom iedereen in mijn straat zo vol is van vreemde poep. De overbuurman rook bevestiging en werd ineens een stuk rustiger. Ja, er is zelfs een groepsapp in het leven geroepen. Er wordt over en weer geappt om zo ervaringen uit te wisselen, bij wie en hoe laat er vreemde poep op de deurmat ligt. In de straat werd aangenomen, dat het hier om een steenmarter ging. Steenmarters knagen leidingen door en dan is de ellende niet te overzien sprak de overbuurman met een licht overstijgende toon van paniek.

Wat er nu precies gebeurde

De steenmarter is aanleiding om onbewuste angst te spiegelen. Controlemechanismes worden onder uit gehaald. De angst van de overbuurman had op onbewust niveau angst van de medebewoners getriggerd. De groepsapp werd in het leven geroepen, om zo toch maar zoveel mogelijk controle over de situatie te houden terwijl de werkelijke angst niet gevoeld werd. En natuurlijk liep alles met een sisser af!

In het leven van iedere dag komen we prachtige leermomenten tegen, als we er open voor staan en durven kijken! In alles worden we gespiegeld en uitgedaagd onszelf “bewust” te worden. Buiten mijn werk als coach heb ik nog een andere passie en dat is schrijven. Er is volop inspiratie en deel graag mijn ervaringen in de vorm van korte verhaaltjes.

In liefde,

Marlies Groenenberg
www.herinnerjewiejebent.nl

 

 

 

 

Delen = lief

Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *